25-02-2014 11:58:47

BIT heeft zijn transparantierapport over 2013 gepubliceerd. In dit rapport geeft BIT inzicht in het aantal bevragingen van persoonsgegevens van klanten van BIT en hoeveel notice-and-takedown verzoeken BIT ontvangen en verwerkt heeft.

Het aantal bevragingen bij een zakelijke internet provider zoals BIT is vergeleken met die bij een consumenten provider relatief laag.

In aanvulling op het transparantierapport heeft BIT een aantal kritische noten over de Wet Bewaarplicht Telecommunicatiegegevens (WBT) die het opslaan van dergelijke gegevens verplicht en het opvragen ervan mogelijk maakt.

Deze wet zal binnenkort in de Tweede Kamer geëvalueerd worden.

Sinds het derde kwartaal van 2009 is in Nederland de WBT van kracht. Deze wet verplicht internet- en telefonieproviders gegevens over het communicatiegedrag van hun klanten op te slaan en te bewaren.

Het plan is sinds de aankondiging al onder zwaar vuur gekomen van diverse privacy- en burgerrechtenvoorvechters als Bits of Freedom en Privacy First, alsmede het initiatief Bezwaarplicht tegen Bewaarplicht van XS4ALL en BIT, waar diverse vakgenoten aan hebben bijgedragen. Het mocht helaas niet baten. De wet kwam er toch.

Binnenkort wordt de WBT geëvalueerd in de Tweede Kamer. Ondanks dat internet reeds vol staat met nog steeds standhoudende argumenten tégen deze wet, vinden wij het belangrijk om onze kijk op de zaak nogmaals in de media te brengen.

Wij hopen dat de verantwoordelijke beleidsmakers nu echt eerst eens nadenken en met betrokken instanties in overleg gaan vóór er weer een wet wordt doorgedrukt die ons allen op kosten jaagt voor…, ja, waarvoor eigenlijk…, de verzamelwoede van de overheid?

Want waar houdt het verzamelen op? De WBT legt al onze communicatie vast, ofnouja dat denken ze. De OV-chipkaart en nummerplaatherkenning (ANPR) registreert waar we reizen en in het EPD staat precies welke kwaaltjes en angsten we hebben.

Niemand kan ons garanderen dat de gegevens die nu worden verzameld ‘om terrorisme te bestrijden’ en ‘dreigingen op te sporen’ niet later ook worden gebruikt voor enig ander onderzoek ‘omdat ze de data toch al hebben’. Zoals dat handjevol agenten die het toch niet kon laten even in de ANPR-database te zoeken naar die voetballer die een vermeend ongeluk zou hebben gehad?

Naast dit alles druist het simpelweg iedereen als verdacht markeren en van iedereen maar gegevens opslaan natuurlijk snoeihard in tegen de onschuldpresumptie, een grondbeginsel van het strafrecht dat normen stelt aan hoe de vervolgende instanties zich dienen te gedragen bij strafrechtelijke vervolgingen.

En heeft u wel eens een onderzoek gelezen naar de bescherming van al deze datasets? Resultaten uit het verleden geven in dit geval helaas tóch vaak garanties voor de toekomst: de ene na de andere partij lekt databases met persoonsgegevens. Door het centraal opslaan van gegevens van alle burgers in het land creëer je natuurlijk een ultiem doel voor de kwaadwillenden in onze samenleving.

Mogelijk wel als zwaarstwegend punt tegen de bewaarplicht en het datagraaien stellen wij graag de betrouwbaarheid van deze gegevens ter discussie. Uit onderzoek van Brenno de Winter en NU.nl blijkt dat telefoniegegevens zeer eenvoudig kunnen worden vervalst en zonder verdere verificatie worden opgenomen in de datasets, wat natuurlijk verstrekkende gevolgen heeft voor conlusies die getrokken worden aan de hand van die gegevens.
En probeer maar eens een oprechte ‘fout’ uit de datagrabbelbak te (laten) halen.

Dat de betrouwbaarheid beperkt is blijkt ook uit de manier waarop het datagraaien wordt uitgevoerd. Internetproviders moeten vastleggen wie met wie mailt en wanneer, maar deze regel geldt niet voor de maildiensten die zijn klanten op dat netwerk aanbiedt, of voor een eigen VOIP- en email-server thuis.

Individuën die echt iets kwaads in de zin hebben weten net zo goed dat de WBT vól gaten zit. De instanties pakken hier hooguit die ene domme inbreker mee en maken meteen iedereen verdacht. De echte zware jongens omzeilen dit met gemak en blijven zo buiten alle beschouwing terwijl je onschuldige buurman van z’n bed wordt gelicht omdat ‘ie perongeluk een 2 draaide in plaats van een 3 in dat telefoonnummer, laatst.

De wet heeft geen nut.
De wet heeft geen waarde.
De wet brengt geen veiligheid.
Stop ermee en richt je op belangrijke zaken.